Het ding is eigenlijk zo simpel als je denkt, maar ik heb nog iets nu uit:

Zoals bekend consumentenproducten zijn produkten die zijn bedoeld bestemd zijn voor directe levering en het gebruik door de consument. Er is een verschil in

• convenience producten, dwz goederen gewoonte dat men gebruik maakt van elke dag en u wilt kopen met een minimale inspanning. De consument verwacht dat er is om ze te kopen bijna overal. Voorbeeld: sigaretten (ok, in ieder geval in Duitsland). Hieronder zal veranderen in "nieten goederen" (de heer Meyer, altijd koopt Becel), "impuls goederen" (de heer Meyer spontaan koopt gom ausliegen die betrokken zijn bij de kassa) en "hulpgoederen" (de heer Meyer koopt Sagrotan omdat de Mexicaanse griep is uitgeroepen tot een pandemie) verschilden.
• Shopping goederen zijn doorgaans minder vaak gekocht en in tegenstelling tot "convenience producten", de consument komt hier na een zorgvuldige selectie proces, een weloverwogen aankoopbeslissing. Dit, natuurlijk, consumenten doen minder vaak. Beste voorbeeld: De heer Meyer koopt een gloednieuwe echt goede bank voor in de woonkamer.
• Specialty goederen: Hier is de consument bereid om een bijzondere inspanning te kopen in beslag nemen. Dit zijn goederen die hij gemaakt heeft weinig ervaring, of high-end, dure producten die slechts een paar te bieden. Voorbeeld: De heer Meyer ook koopt een fles Mouton Rothschild uit 1945 om op te scheppen tegen zijn vrienden.

Zo en wat nu ontbreekt in deze verzameling van consumptiegoederen? Risch tabel:

• Ongezochte goederen: Deze consumenten zijn gewoon niet bekend is of hij zou niet graag emotioneel omgaan. Het is geweldig dat er goederen die een zenuw ... zoals verzekeringen hebben!

Dus wat zijn ongezocht goederen, kan men zich voorstellen, namelijk consumptiegoederen, die niemand denkt

Dit is een artikel van de serie "Wat is ...", waarin in eenvoudige bewoordingen de manier van marketing.